Hildewaris spreekt.

Gij, nobele heer, aanhoort in gepaste eerbied
de stem van de hoogedele Hildewaris,
die op dit gewijde uur tot u spreekt.
Oud is mijn stem, die in lang vervlogen eeuwen
dit dorp en zijn bewoners bestierde.
Oud is de toren, waarvan ik de grondslag legde,
die nog altijd trots heerst over het Kempenland.
Oud is de stoere linde op de Vredehof,
waaronder de Vierschaar naar recht en rede vonnis velde.

En nu wordt gij, zo jong, zo pril,
geroepen om de hoeder te zijn van dit oude, oude dorp.
Oud, maar nog altijd vervuld van de jeugdige levenskracht die ook de uwe is.
Een dorp met zes bloeiende kernen, elk met een eigen gelaat,
maar in alle verscheidenheid elkaar welgezind.

Nobele heer, de bewoners van dit oude dorp juichen het toe,
dat een jonge, heldere geest hen besturen en leiden gaat.
Want zij zijn allerminst verstoft of versteend. Er waait nog steeds een frisse wind
over de weelderige bossen en velden waardoor zij zijn omringd.

De lucht is bij tijden vervuld van klank en gezang.
Van het heldere juichen van een sportieve jeugd
en het tromgeroffel en klaroengeschal onder het kleurig spel van wentelende vlaggen.
Nochtans, nobele heer, komt gij niet terecht in het aardsparadijs,
dat volgens onze grote dorpsgenoot, Goropius Becanus, hier moet hebben gelegen.

De lindebomen geuren er niet eeuwig en soms verdort het gulle gras.
Ook hier geldt de eeuwige wet, dat er zoveel hoofden als zoveel zinnen zijn.
Gij vindt hier denkers en doeners, verliefden en vertwijfelden,
zangers en zuipers, slimmerds en snullen, wakers en slapers.

Het zal uw taak zijn het evenwicht te bewaren in deze bonte verscheidenheid.
Zoals de denker Salustius al zei: “Concordia res parvae crescunt”.
Eendracht maakt macht – tweedracht breekt kracht.

Het moge u gegeven zijn om als een bezorgde vader
te waken over ons kostbaar erfgoed. Om te behouden wat het behouden waard is.
Met daarbij een open oog voor nieuwe inzichten en horizonten,
waarin ook ons goede dorp delen moet.
En dat gij onverstoord, als een onvermoeibaar kampioen, in de bres zult springen
waar het geluk en het welzijn van uw onderzaten worden bedreigd

Het is mijn goede hoop dat ge met wijsheid en vitale geestdrift,
deze diepste wensen van uw edelvrouwe in vervulling zult laten gaan.

Mijn zegen hebt ge!
Kom, houdoe war!

Aldus uitgesproken door reuzin Hildewaris bij gelegenheid van de inhuldiging van Ryan Palmen, Burgemeester van Hilvarenbeek, op 17 april 2010. Tekst: Jan Naaijkens.